drobnica


drobnica
сущ.
• детрит
* * *
drobnic|a
1. мелкие предметы, мелочь ž;
2. торг, штучный товар; штучный груз, штучно-тарные грузы; ● nadać \drobnicaą ♀.-д. отправить малой скоростью
* * *
ж
1) ме́лкие предме́ты, ме́лочь ż
2) торг. шту́чный това́р; шту́чный груз, шту́чно-та́рные гру́зы

Słownik polsko-rosyjski. 2013.

Смотреть что такое "drobnica" в других словарях:

  • drobnica — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. ż IIc, blm {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} drobne przedmioty, małe rzeczy, owoce itp. : {{/stl 7}}{{stl 10}}Zapakować drobnicę do kontenerów. {{/stl 10}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}2.… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • drobníca — e ž (í) rabi se samostojno ali kot prilastek necepljena hruška, češnja ali njun sadež: drobnice zorijo; cepiti drobnico; kisle drobnice; ležati v senci hruške drobnice; kot suha drobnica zgubančen obraz tudi dróbnica e ž (í; ọ̄) ovce in koze:… …   Slovar slovenskega knjižnega jezika

  • drobnica — ż II, DCMs. drobnicacy, blm 1. «małe drobne przedmioty, kawałki czegoś» 2. pot. «drobne pieniądze» 3. hand. «towary przemysłowe przeznaczone do przewozu, stanowiące poszczególne sztuki, przeważnie w opakowaniu, np. w skrzyniach, beczkach, belach …   Słownik języka polskiego

  • drobnicowy — przym. od drobnica (zwykle w zn. 1 i 3) a) w zn. 1: Odlewy drobnicowe. b) w zn. 3: Ładunki, przesyłki, towary drobnicowe. ∆ mors. Statek drobnicowy → drobnicowiec …   Słownik języka polskiego

  • hrúška — e ž (ȗ) 1. sadno drevo ali njegov pečkati sad stožčaste oblike: hruške so zrele; hruške padajo z drevesa; na vrtu rastejo hruške in jablane; obirati hruške; pojesti, utrgati hruško; posekati staro hruško; sočna hruška; suhe hruške / divja hruška …   Slovar slovenskega knjižnega jezika

  • pozvánjati — am nedov. (ā) 1. v presledkih zvoniti: zvon pozvanja / ekspr. k hudi uri pozvanja zvoni // večkrat pozvoniti: kar naprej je pozvanjala služabnici 2. dajati zvonjenju, zvončkljanju podoben glas: kozarci pozvanjajo na mizi / pozvanjati z ostrogami… …   Slovar slovenskega knjižnega jezika

  • prežvekováti — újem nedov. (á ȗ) 1. ponovno žvečiti hrano, ki se vrača iz vampa in kapice v usta: drobnica, govedo prežvekuje; prežvekovati krmo; enakomerno prežvekovati; govori počasi, kot da prežvekuje vsako besedo / opazil je, da krava ne prežvekuje 2.… …   Slovar slovenskega knjižnega jezika

  • primeketáti — ám in éčem dov. (á ȃ, ẹ) meketajoč priti: drobnica je primeketala na pašnik …   Slovar slovenskega knjižnega jezika

  • vídeti — im nedov. in dov. (í ȋ) 1. z vidom zaznavati: prižgal je luč, da so videli; gleda, pa ne vidi; videti letalo, oblake; videti nesrečo; skozi okno je videl prihajati vojake; ali ne vidiš, da se že dani; videti se v ogledalu; ostro, razločno… …   Slovar slovenskega knjižnega jezika

  • brać — I {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. ż IVa, DCMc. braci, blm {{/stl 8}}{{stl 7}} poufale o grupie ludzi związanych podobnymi zajęciami; bractwo : {{/stl 7}}{{stl 10}}Brać górnicza. Brać żołnierska. Brać żeglarska. Apelować do braci studenckiej. {{/stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • drobnicowy — {{/stl 13}}{{stl 8}}przym. Ia, {{/stl 8}}{{stl 7}}od rz. drobnica (tylko w zn. 2.): Ładunek, transport drobnicowy. Jednostka drobnicowa. {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień